Na meer dan een jaar onze lieve luie knuffel te zijn geweest was het tijd..
Hoewel je mager was rende en speelde je nog vrolijk mee en liet je je maar al te graag knuffelen. Een week geleden leek alles nog goed te gaan, maar twee dagen geleden kon je ineens niet meer staan. Je pootjes konden je niet meer dragen, maar je probeerde uit alle macht om toch nog op de bak te gaan.
Je was al oud en hebt een mooi leventje geleid, en hoewel het leek alsof je nog wel wilde kon je niet meer. We hebben je apart gelegd zodat je nog wat rust kon krijgen en in stilte kon gaan.
Je hebt voor altijd een plekje in ons hart veroverd.
Rust zacht, lieve Logan.
Edit: dinsdag 2 februari.
Vrijdag ging het met jou ook niet zo goed meer.. Ook jij begon te vallen en had moeite met opstaan. Je probeerde nog wel maar je was op, je kon niet meer. Zaterdag ochtend wilde je je warme bedje niet meer uit en enkele uren later was het zo ver..
Lieve Rakker, we missen je.





